W dniu 20 lutego 2026 r. do polskich kin trafi fabularyzowany dokument „Najświętsze serce” o historii objawień Najświętszego Serca Jezusa św. Małgorzacie Marii Alacoque, do których doszło w latach 1673–1675 w klasztorze w Paray-le-Monial w Burgundii.  Nie mogło nas zabraknąć na tej uczcie duchowej. Myślę, że każdy z nas opuścił kino odmieniony. Film zostawił nam dużą przestrzeń do przemyśleń nad naszym życiem duchowym. Ten film to narzędzie misyjne, że Jezus żyje i Jego Serce rzeczywiście pała miłością do współczesnego człowieka.  Do pierwszego objawienia miało dojść 27 grudnia 1673 r. W wizjach Jezus pokazał zakonnicy swoje serce, które „goreje wielką miłością ku ludziom”. Prosił również, żeby w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała obchodzone było osobne święto ku czci Jego Najświętszego Serca. W objawieniach Jezus prosił św. Małgorzatę Alacoque m.in. o przyjmowanie Komunii świętej przez dziewięć pierwszych piątków miesiąca.

„Najświętsze Serce” to opowieść o miłości Boga, która ma być odpowiedzią na przemoc, samotność i duchowe zagubienie współczesnego świata. Świadectwa bohaterów filmu są dowodem na to, że jeżeli powierzysz Najświętszemu Sercu nawet największe problemy tego świata takie jak samotność, zmęczenie, brak sensu życia, znajdziesz ukojenie. Najświętsze Serce jest lekarstwem na poranione dusze, relacje międzyludzkie, lęki tego świata. Głęboka relacja pozwala na nowo odkryć siebie. 
Film „Najświętsze Serce” jest zaproszeniem do odkrycia, że człowiek – nawet w najbardziej zagubionej rzeczywistości – jest kochany miłością, która nie ma końca, która jest bezwarunkowa i płynie z Serca Tego, który wszystko może, o miłości Boga, który tak ukochał każdego człowieka, że pozwolił przebić swoje Serce na krzyżu. Czy można sobie wyobrazić większą miłość? 
Najświętsze Serce to filmowa opowieść o samej istocie wiary chrześcijańskiej, Piękna muzyka, starannie nakręcone sceny fabularyzowane oraz niezwykłe świadectwa współczesnych ludzi sprawiają, że Najświętsze Serce przenika widza do głębi, pozostawia przestrzeń do przemyśleń nad własnym życiem, nad relacją jaka nas osobiście łączy z Jezusem. Najświętsze Serce to nie jest zwykły religijny film. To realna pomoc w odnalezieniu drogi zarówno dla osób wierzących jak i tych, którzy wątpią (a może szczególnie dla tych) w świecie, który zapomniał, że jest kochany.  
Nie mogło nas zabraknąć na tej uczcie duchowej. Myślę, że każdy z nas opuścił kino odmieniony. Film zostawił nam dużą przestrzeń do przemyśleń nad naszym życiem duchowym. Ten film to narzędzie misyjne, że Jezus żyje i Jego Serce rzeczywiście pała miłością do współczesnego człowieka. Zachęcamy to obejrzenia „Najświętszego Serca”. 
„Jezu cichy i serca pokornego, uczyń serca nasze według Serca Twego”, Przemień moje serca z „kamiennego” (zatwardziałego) na „wcielone” (wrażliwe, miłujące).