W sobotę 21 marca 2026 roku przeżywaliśmy Wielkopostny Dzień Skupienia Akcji Katolickiej Diecezji Sandomierskiej, który zgromadził blisko 90 osób należacych do tej Wspólnoty. Byli tam także nasi przedstawiciele Akcji Katolickiej z parafii św. Jadwigi Królowej w Ostrowcu Świętokrzyskim. Dziękujemy za to uczestnictwo i zaangażowanie Wasze. Wiara nie działa jak magia, a liturgia nie jest zbiorem rytuałów, które automatycznie coś w nas zmieniają. Aby święta miały głębszy sens, wymagają świadomego zaangażowania i refleksji nad własną relacją z Bogiem. Wielki Post to czas na chwilę zatrzymania, zastanowienia się nad swoją wiarą i podjęcia konkretnych kroków, które pomogą zbliżyć się do Chrystusa. Jest to również czas w roku, kiedy jesteśmy zaproszeni do spojrzenia w głąb siebie i do analizy życia duchowego, w celu odkrycia jego dobrych i złych stron. Stając sami ze sobą w prawdzie, zauważymy wiele obszarów, które wymagają wzrostu i poprawy. Często może to być dla nas kłopotliwe, ponieważ nie zawsze chcemy dostrzegać własne wady i niedociągnięcia.Niemniej jednak, ważne jest, aby w czasie Wielkiego Postu dokonać bilansu duchowego, ponieważ daje nam to możliwość pojednania się z Bogiem. Papież Benedykt XVI zalecał taką właśnie praktykę w orędziu na Wielki Post w 2011 roku:
Wielkopostna droga, na której jesteśmy zaproszeni do kontemplowania Tajemnicy Krzyża, polega na „upodobnieniu się do śmierci Chrystusa" (Flp 3,10), aby przeżyć głębokie nawrócenie naszego życia: pozwolić się przemienić przez działanie Ducha Świętego, jak święty Paweł na drodze do Damaszku; ukierunkować w zdecydowany sposób naszą egzystencję według woli Boga; uwolnić się od naszego egoizmu, pokonując instynkt panowania nad innymi i otwierając się na miłość Chrystusa.
Okres wielkopostny jest dogodnym momentem, aby na nowo uznać naszą słabość,przyjąć, ze szczerą rewizją życia, odnawiającą Łaskę Sakramentu Pokuty ipodążać w zdecydowany sposób w stronę Chrystusa.
Wielkopostne Dni Skupienia to właśnie doskonała okazja aby dokonać takiego właśnie podsumowania. Tematem przewodnim konferencji była przypowieść o Miłosiernym Ojcu i Synu marnotrawnym z Ewangelii Św. Łukasza.(15, 11-32). Jest to opowieść o synu, który roztrwonił majątek, a po powrocie został przyjęty przez ojca z bezwarunkową miłością i radością. Historia ta ilustruje Boże przebaczenie, radość z nawrócenia grzesznika oraz kontrastuje je z postawą zazdrosnego, starszego brata.
Przypowieść ta jest ikoną Boga, który kocha bezwarunkowo, a Jego miłosierdzie jest większe niż ludzkie poczucie sprawiedliwości. Pokazuje, że powrót do Boga jest możliwy niezależnie od popełnionych błędów.
W tym czasie Wielkiego Postu wszyscy możemy zobaczyć się sportretowani w synu, który potrzebuje nawrócenia i przebaczenia. Jak wyjaśnia św. Josemaría, „życie ludzkie jest w pewnym sensie ciągłym powracaniem do domu naszego Ojca. Powracaniem poprzez skruchę, poprzez owo nawrócenie serca, które zakłada pragnienie przemiany, mocną decyzję poprawy życia i które w związku z tym przejawia się w uczynkach ofiary i oddania. Powracaniem do domu Ojca przez sakrament pojednania, w którym poprzez wyznanie grzechów przyoblekamy się w Chrystusa i stajemy się w ten sposób Jego braćmi, członkami Bożej rodziny
Po refleksjach i naukach udaliśmy się adorację Najświętszego Sakramentu, Każdy z nas w ciszy i spokoju mógł kontemplować słowa wypowiedziane w trakcie Konferencji. Kolejnym punktem programu była wspólna Msza Święta i słowo wygłoszone do nas przez Rekolekcjonistę ks. dr Adama Warchoła. Wielkopostny Dzień Skupienia zakończyliśmy wspólnym odmówieniem Koronki do Miłosierdzia Bożego. Wydarzenie to było okazją do uświadomienia sobie, że w naszych działaniach nie możemy koncentrować się tylko na zaspakajaniu potrzeb materialnych ale musimy również pamiętać o potrzebie otwarcia na drugiego człowieka, jego akceptacji, wsparciu stosownie do potrzeb oraz nieustannej potrzebie łączenia pracy z modlitwą i miłością, a także o głębokim sensie pokuty, który kształtuje i umacnia nasze działania.
{gallery}2026/wdsak{/gallery}