W tle Ewangelli, o uzdrowieniu Łazarza, człowieka "który dwa razy umarł" - rodzi sie refesja o "spóżnienu Chrystusa".  To nie Bóg, ale to my się spóźniamy: z przebaczeniem…, z wyznaniem miłości…, z wejściem do pociągu…, w normalnym życiu.. . POTEM SIĘ DZIWIMY ŻE TAK SIĘ STAŁO!. ŻAŁUJEMY!.  Niestety - nic się nic wróci. Ale - Bóg nigdy się nie spóźnia!. aby dostrzec  nasze sprawy, bolączki, czy sytuacje beznadziejne w rozumieniu ludzkim.  Podczas Mszy  Świętej spotkaliśmy takiego BOGA, ŻYWEGO, PRAWDZIWEGO który uzdrawiał i leczył. Mam nadzieję, że Wy, także to odczuliście… .  Ja mam duchowe widzenie… wiele uzdrowień dusz  i ciał....  Tak do siebie mówimy do siebie we Wspólnocie   - „SZARBELKI” – znów Mam do Was wielki szacunek za  stałą, codzienną modlitwę. Gdyby Was nie było – to tylu ludzi by zostało samotnych, chorych, bez wsparcia, bez nadziei… .

TRWAJMY!  Ci, którzy piszą do nas – liczą na Waszą stałą, codzienną modlitwę, współczucie,  empatię i ludzką miłość.  Tyle cudów się tu, u nas zdarzyło, że aż Mnie to zadziwia .. i … w pokorze mówię Wam – Bóg jest CUDOWNY,  a św. Charbel  –  to jest OSOBA posłana -  „do specjalnych zadań  od Boga”.   Niech dalej się te   cuda modlitwy dzieją.  Św. Chabelu – módl się za nami! .