Z okazji liturgicznego wspomnienia św. Kaspra del Bufalo Wspólnoty Krwi Chrystusa, działające przy ostrowieckich parafiach przeżywały swoje święto. W sobotę, 14 października, w kościele Miłosierdzia Bożego w Ostrowcu Świętokrzyskim odbyło się spotkanie rejonowe, któremu przewodniczył ks. Andrzej Szymański ze Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa. Podczas homilii odpustowej przypomniał postać św. Kaspra, założyciela Zgromadzenia Misjonarzy Krwi Chrystusa. „Wprawdzie w Polsce Św. Kasper del Bufalo jest mało znany, ale we Włoszech, a szczególnie w Rzymie, gdzie się urodził i prowadził swoją działalność duszpasterską jego kult jest bardzo mocny. Nazywany jest on Apostołem Rzymu” - mówił kaznodzieja.
Po Mszy św. członkowie wspólnot wraz z księżmi opiekunami uczestniczyli w poczęstunku, konferencji wygłoszonej przez Misjonarza Krwi Chrystusa. Ks. Andrzej przypomniał o roli wspólnoty i potrzebie wzajemnego wsparcia. „Pan Jezus nauczał, że «gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich» (Mt 18,20), czyli tam, gdzie jest wspólnota. Być we wspólnocie oznacza modlić się za siebie nawzajem, ale taż pomagać sobie, gdy ktoś ze wspólnoty zachoruje, przeżywa jakieś trudności. Również my kapłani potrzebujemy wsparcia Waszej wspólnoty” - mówił ksiądz misjonarz. Na zakończenie animatorzy poszczególnych wspólnot podzielili się świadectwem ze swojej dotychczasowej działalności. W Ostrowcu Świętokrzyskim jest pięć Wspólnot Krwi Chrystusa, które działają przy parafiach: Miłosierdzia Bożego, św. Jadwigi Królowej, Matki Odkupiciela, Matki Bożej Saletyńskiej oraz w kolegiacie.
Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa to wspólnota kapłanów i braci zakonnych założona na początku XIX wieku przez św. Kaspra del Bufalo. W oparciu o regułę tego zgromadzenia działa Wspólnota Krwi Chrystusa skupiająca osoby świeckie. W Polsce Wspólnoty Krwi Chrystusa rozpoczęły swą działalność w latach 80. XX w., w czasie stanu wojennego. Reguła życia, którą Wspólnota proponuje swoim członkom streszcza się w słowach Ewangelii: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15, 13). Tak jak Jezus, Syn Boży, okazał swoją miłość oddając swoją Krew, tak członkowie wspólnoty, prowadzeni przez Ducha Świętego, zobowiązują się kochać aż do złożenia ofiary z życia Bogu i braciom. Pozdrowieniem używanym we wspólnocie są słowa: „Błogosławiona Krew Jezusowa!” – „Na wieki Błogosławiona!”